yazmak

Yalnız iken çok şey yazası geliyor insanın...duygularımı mı yazsam diyorsun yoksa özlemlerimi mi anlatsam ya da uzaktaki sevgiliye mi seslensem...Ama yazsam ....dilimin ucuna gelip de tekrar içime göndermek zorunda olduklarımı yazsam... kimselerın olmadığı zamanlarda biriktirdiklerimi yazsam da yalnızlık bir adım geriye dursa diyorsun...işte bole başlıyorsun yazmaya..bir konu ararken konun kendisi oluveriyorsun bir anda...masal gibi..

en güzel kelimeni en orta yerine yerlestıryorsun cumlelerının...herseyı onunla guzellestırıorsun...yalnızığım gıderken oda benımle olsun dıyorsun....en guzel kelımen.....yazdıkca hafıflıyor ınsan...bır arkadas bır dostla konusur gıbı....cok tanıdık ama cok yenı....yazdıkça hatırlıyorsun neler biriktirdiğini...